"O"na!

Benim için sevda adı!

Sen hiç sevdin mi beni,

Merak etmedim ben.

Sormadım sana hiçbir şey,

Anlamaya çalışmadım, düşünmedim bile.

Çok sevdim sadece.

Ben istediğim için mi yanımdaydın sorgulamadım.

Sakallarına dokunurken kapattığın üzüm karası gözlerini öptüm sadece!

Ve sen bana dokunurken de 

İzlerini işledim yüreğime sessiz sedasız.

Senli anların eşsizliğini kazıdım gönlüme!

Seni biriktiriyorum hayatımın hatıra defterinde

Her sayfasına sana ait anlar bırakıyorum.

Bırak bilmesinler adını, sanını, cismini

Hissettirdiklerini bilsinler yeter bana 

Mesela bu gece aşık bir kadının bir adama yazdığı şiir oldun!

Bunu bilsinler yeter bana...

Zor!

 

Öyle saatlerce boşluğa baktıran bir yalnızlık yaşıyorum günlerdir.

Dünya'nın düzenini yaşarken ufacık sorunda neden sana çıkıyor tüm duygular?

Kendi kendime verdiğim savaştan yoruldum galiba.

Ne yaşarsam yaşayım, etrafta hangi olay olursa olsun,

Senin yokluğunun acısına dönüyor sonu.

Benden aldıklarının yerine koyamadım.

Yeniden başlayamadım, tamamlanamadım.

Eksik kaldım hayatın tam ortasında.

Şimdi sana koşsam, sana sığınsam...

Öyle bir gücüm de yok ki !!!

Sen gittin !

Ben bende kalanlarla yetiniyorum.

Belki de yetinemiyorum. 

Bu yarım kalmışlık çok zor.

Yokluğun çok zor.

İçin ağlarken gülmek çok zor.

Bütün eksikliğin sadece ''SEN'' olduğunu bilip susmak çok zor.

Beni acıtan her duygunun sebebi olman çok zor.

Yani sensiz her şey çok zor.

ZOR!

Geri Ver

 

Bahar geliyormuş, öyle diyorlar.

Dallar çiçek açıyormuş.

Kuşlar heyecanla cıvıldıyormuş.

Güneş iyiden iyiye gösteriyormuş kendini.

Renkleri değişiyormuş doğanın.

Peki ben neden göremiyorum.

Üzerimde bir hissizlik,

İçimde kara kış havası,

Beynim zifiri karanlık,

Üşüyorum...

Hani ?

Nerede Güneş,

Nerede cıvıltı duyamıyorum.

En çok da renkler !!!

Hayatın renkleri nerede ?

Giderken renklerimi çaldın !

Siyahın içindeyim 

Bana renklerimi geri ver 

                                            17.04.2025 

Veda zamanı

Senden bana kalan tek şey hasretin olacakmış meğer

Çok zordu her şey zaten

İmkansız kelimesinin tanımıydı senin varlığın

Ama öyle çok sevdim ki...

Bile bile, yana yana,

Seni öyle çok sevdim ki...

Çok isterdim hayallerimin gerçeğe dönüşmesini.

Çok isterdim boynunun huzur kokan çukurunda ömür geçirmeyi.

Aslında hiç olmadığın hayatımdan

Gidiyorsun şimdi.

Hafif bir bahar esintisiydim, estim geçtim sanıyorsun kendince

Kor bir alevdin sen

Yaktın geçtin bilmiyorsun!

Bana da sessizce izlemek kaldı ya gidişini.

Susmak,kabullenmek,tek kelime edememek kaldı ya

Gitme diyememek kaldı ya.

Affedemiyorum kendimi.

Yazıyı yazan kaleme de isyan edemem ki...

Şimdi kavrulan gönlümü sessiz sedasız avutma zamanı.

Bağıra bağıra ağlamak isterken susma zamanı

"Hoşça kal"manı dileme zamanı

Hoşça kal  وزوم كاراسي

Sen hep hoşça kal...

                                           29.11.2023

Geliş-Gidiş...

 Bir ''ilkbahar''   günüydü

Geldin.

Öyle sesli,

Öyle heyecanlı,

Öyle yürekten...

Anlam kazandı tüm kelimeler, nesneler.

Adı olmayan her şeye,

Tadı olmayan benliğime işledin adını.

                    Ve bir ''Eylül'' akşamıydı

                    Gittin!

Beni senli yalnızlığa terk ettin.

Yalnızlığın bile senli olanı düşmüştü bana.

Yalnızlığımı çok sevdim.

Ruhumu yalnızlığımla besledim, güçlendim.

Ve o yüzdendir ben en çok ''Eylül'ü'' sevdim.

                                    03.09.2021 

EYLÜL'üm !!!

Eylül yine kendine yakışanı yaptı bugün !

Dışarıda yağmur yağıyor usul usul,

Varla yok arası, hiç hissettirmeden varlığını,

Sen gibi yani...

Nasıl ki yağmur bulutları evrenin her yerinde gizli

Sen de benim evrenimin her yerinde gizlisin.

O bulutlar yağmur damlalarını hissettirdiğinde Dünya'ya

Benim evrenimde seni  çıkartıyor ortaya.

Toprağa yağmur taneleri değdikçe,

Benim gönlüme düşüyorsun sen de öylece...

Yeryüzü toprak kokusunu aldıkça.

Kokunu alıyorum usulca

Hüznün mevsiminin adıdır dense bile nasıl hayran olunuyorsa Eylül'e.

Sende benim yağmurum, hüzün mevsimim, toprağım, bulutum.

Ve hatta EYLÜL'ümsün...

                                                                                        KBR KRBL

                                                                                         28.09.2023

 

Mavi & Yeşil

 

Donuktu bakışlarım,

Etrafa bakacak kadar sıcak değildi.

Kimselere güvenemedi yüreğim.

Ve kimse sen değildi.

İşte bu yüzden yalnızlığı seçti.

Küçük kıpırdanmalara sebep oluyordu varlığın.

Küçüktü bakışların, ani ve kararsız.

Belli belirsiz zamanlarda karşılaştık.

Önce bir kaç küçük mavilik değdi  yeşilime...

Küçücük bir tebessüm anlamlandırdı bakışlarını.

Belli belirsiz olağan sözcükler eşlik etti mavi ile yaşilin birleşmesine.

O an durdu sanki her şey,

İnsanlar sustu,

Evren boştu,

Bir sen vardın, bir ben...

Sıcacıktı sanki gözlerin,

Yüreğim ısındığı an anladım.

Dalga dalga deniz değiyordu yüreğime.

Uçsuz bucaksız masmavi bir deniz.

Dalgalar gülüyordu sanki,

Uzun zamandır yaşanan acılar gidiyordu her dalgada.

İçim huzur buluyordu her bakışında,

Mavi ile yeşil birbirine karıştığında anladım.

Ve şimdi farklı her şey,

Yürek farklı, huzur farklı.

Doğmamış bir çocuğun saflığı var yüreğimde.

Senin denizinde yaşayan bir yosunum şimdi.

Yerimi, yurdumu buldum şimdi.

Ne kıyıya vururum kendimi,

Ne denize gömerim.

Uçsuz bucaksız denizi içerim şimdi.

Denizinde yaşarım kaybolana dek yüreğim...

26.12.2021