Seninle ilgili duyguları dışa vuramadım hiç,
Gizli bir camın ardından yaşadım seni.
Bir anda girdin hayatıma,
Küçük oyunlarla başladık önce,
Söyleyememe sancıları çektik aylarca.
Gerçi söylenmese daha iyiydi sanki
Bazı şeyler ayyuka çıkınca bitiyormuş.
Eski tadı, büyüsü kalmıyormuş.
İlk heyecanlar, sancılar
Kelebek uçuşmaları acıya dönüşüyormuş.
Geriye dönmek de mümkün olmayınca
Umutlar yok oluyormuş.
Şimdi yoksun sen,
Geldiğin gibi aniden çıktın hayatımdan
Koskoca varlığının, yokluğa dönüşünü izledim sessizce.
Ne mi kaldı senli günlerden bana ?
Bir çift gözyaşı
Bir iki anı ve boşluk.
İçini doldurmanın mümkün olmadığı bir boşluk.
Şimdi ben sensizlikle savaşırken
Küçük oyunlarımızda yok.
Ses yok,
Seda yok.
Şehrin bir yerlerinde nefes alıyorsun.
Ben sensiz nefes alamıyorum
Haberin yok...
