Bir ''ilkbahar'' günüydü
Geldin.
Öyle sesli,
Öyle heyecanlı,
Öyle yürekten...
Anlam kazandı tüm kelimeler, nesneler.
Adı olmayan her şeye,
Tadı olmayan benliğime işledin adını.
Ve bir ''Eylül'' akşamıydı
Gittin!
Beni senli yalnızlığa terk ettin.
Yalnızlığın bile senli olanı düşmüştü bana.
Yalnızlığımı çok sevdim.
Ruhumu yalnızlığımla besledim, güçlendim.
Ve o yüzdendir ben en çok ''Eylül'ü'' sevdim.
03.09.2021
Eylül yine kendine yakışanı yaptı bugün !
Dışarıda yağmur yağıyor usul usul,
Varla yok arası, hiç hissettirmeden varlığını,
Sen gibi yani...
Nasıl ki yağmur bulutları evrenin her yerinde gizli
Sen de benim evrenimin her yerinde gizlisin.
O bulutlar yağmur damlalarını hissettirdiğinde Dünya'ya
Benim evrenimde seni çıkartıyor ortaya.
Toprağa yağmur taneleri değdikçe,
Benim gönlüme düşüyorsun sen de öylece...
Yeryüzü toprak kokusunu aldıkça.
Kokunu alıyorum usulca
Hüznün mevsiminin adıdır dense bile nasıl hayran olunuyorsa Eylül'e.
Sende benim yağmurum, hüzün mevsimim, toprağım, bulutum.
Ve hatta EYLÜL'ümsün...
KBR KRBL
28.09.2023
