Zoru severim ben,
İmkansızı ararım hep.
Yokuştur yürüdüğüm yollar.
İçimde ki koca yürekli insan doğruyu fısıldarken,
Duymazdan gelir duygularım.
Hayata karşı koyuş biçimim bu belki de,
Benim düzen bozuşum bu belki de...
Kalbimi dinlerim hep,
Mantığım yokmuş gibi.
Hesap veremem kimseye,
Sorumluluk duyamam yanlış gelir.
Tek başıma geldim Dünya denen kuyuya,
Tek başıma gideceğim.
Şimdi bir bahar gününde yüreğim,
Ağaçlar çiçek açmış,
Gökyüzü MASMAVİ...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder