Yaşanan onca şeyden sonra kolay değildi vazgeçmek.
Çok zaman yandı canım.
Çoğu kez kahrettim olmayışına,
Sana dokunamayışıma,
Sensiz nefes alışıma kahrettim.
Ne hissettiğimi bile bilmeden geçti aylar.
Bazı zamanlar çok özledim.
Bir saniye olsun aklımdan çıkmadığın günler oldu.
Yokluğun süründürdü yerlerde.
Kalkıp yeniden ben olacağıma inanmadım hiç.
Hayatımın geri kalanında eksik yaşarım,
Tamamlanamam, yerden kalkamam zannettim.
Her elini uzatana mecalim yok dedim.
En sonunda sen olmasanda seni yaşamaya karar verdim.
Her hareketimde seni düşündüm yanımdaymışsın gibi.
Karar alırken iki kişilik düşündüm.
İki kişilik yürüdüm,nefes aldım.
Su içtim, yemek yedim, dolaştım hep iki kişilik.
Belli bir zaman sürüp gitti bu durum.
İçimde bambaşka bir dünya yaratmıştım sana.
Dışarıdan bambaşka görünen hayatım,
İçimde bir yerlerde bambaşkaydı.
Hani '' Her canlı doğar, büyür, ölür. '' derler ya,
İçimde büyüttüğüm seni kaybettim.
Üzüldüm elbet,
Yasını bile tuttum sessiz sedasız.
Selanı verdim, duanı ettim,
Ebediyetinle buluşturdum seni.
Özgürsün artık.
Yaşanan her şey çok güzel ve özeldi.
Yarım kalan bir şey yok artık.
Tükettim seni ömür gibi.
Ölüme alışmak kolaydır.
Gidenin arkasından dua etmek kalır yaşayana,
Ve helallik dilemek.
Ben helal ettim ne hakkım varsa.
Şimdi dileğim,
Hakkını helal et bana.
Hoşçakal...
28.12.2018 / 12.55
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder