Öyle mesut durduğuma bakma sen,
Sakladığım hüzünler bu mevsimde çıkar ortaya.
Bilmem kaç zaman oldu sesin bile duymadım.
Gözümü kapattığımda görebildiğim yüzün kâr yanıma.
Ne gariptir ki zorlanıyorum artık seni hatırlarken.
Ezbere bildiğim çizgilerin puslu zihnimde.
Korktuğum her şey gerçekleşmeye başladı.
Önce sesin silindi kulaklarımdan,
Sonra anılar kaybolmaya başladı.
Yüzünü de kaybediyorum kahrederek.
Hiçbir umudum kalmadı sana dair.
Bir gün bir yerlerde karşılaşma ihtimali ayakta tutardı beni.
Uzaktan olsa da görme ihtimali denizi,
sevince boğardı yeşili...
Şimdi derin sessizlikler içindeyim.
Eğer yağmur yağmasaydı,
Eğer toprak kokmasaydı,
Gökyüzünün mavisi karışmasaydı yeryüzünün yeşiline
Bu kadar özlemeyecektim seni.
Bir kez daha bir olmasaydı mavi-yeşil,
Bu kadar yanmayacaktı canım.
Yağmur yağdı ya,
Mevsim hüzne boğuldu ya
Mavinin gözyaşları yeşile karıştı ya
İşte ben bugün seni çok özledim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder