Dün, Bugün...

Keşke çocuk olsam diyen insanlar görüyorum bazen.

Garipsiyorum önce,

Sonra düşünüyorum...

Kendi çocukluğuma bakıyorum çok uzaktan,

Kendine güvensiz, ne yapacağını bilmeyen,

Etrafında olanlardan bihaber,

Mutluluğun doruğunda küçük bir çift yeşil göz...

Vazgeçiyorum hemen çocukluktan,

Bugüne geri dönerken gençliğe takılıyor gözlerim.

Gençliğin derinlerine dalıyorum aniden,

Yavaş yavaş hayatı görmeye başlayan,

Sorgulayan, gözlemleyen, araştıran,

Hayatın kazıklarını bir bir yemeye başlayan gençliğin derinlerine...

Aslında en çok gençken hata yapıyor insan.

Ona sorsan büyüdü artık ,

Mantık kullanıyor artık.

Yanıldığını çok geç anlayacak ne yazık ki...

Şimdi kendini kandırıyor, bomboş yaşıyor aslında.

Ve bir kez daha görüyorum ki zor iş genç olmak.

Ondan da vazgeçiyorum,

Şimdiye dönüyorum biraz hüzünlü...

Bir anda aynada buluyorum kendimi,

Gözlerimin içine bakıyorum,

Keşke çocuk olsam diyen insanlar geliyor aklıma,

Yok diyorum,

Ben memnunum halimden,

O dönemleri atlattım gitti, geri dönmeye gerek yok.

Dün, dünde kaldı.

Hayat aslında bugünden ibaret...

                                          '' 22.01.2014 ''