Yağmur

Yine buğulu bir otobüs camından bakıyorum hayata.
Sessiz bir çarşamba sabahındayım.
Yağmur atıştırıyor.
Düşen her damla umut bana,
Yenileniyorum sanki...
Burnumda toprağın keskin kokusu...
Bende bahar severim herkes gibi.
Ama benimki son bahar,
İçimin yangınını söndüren sonbahar...
Hani baharda aşık olur ya insanlar,
Kıpır kıpır olur içleri,
Ben sonbaharda aşık oluyorum hayata.
Herkes kaçarken yağmurdan,
Tam ortasındayım bulutların.
Üstüme gönderdikçe rahmetini
Temizleniyor ruhum.
Yüreğime özenle yerleştirdiğim mutluluk tohumlarım,
Filizleniyor hissediyorum.
Hayat şimdi bana gülüyor biliyorum...