Seninle yürüdüğümüz o sokakta,
Diz dize oturduğumuz o bankta,
Uzaklara bakıp sessizliği dinliyordum.
Kimseler yoktu etrafta.
Sokak lambasının ışığı aydınlatıyordu geceyi.
Yapılan tüm hataları, mutsuzlukları,
İki kişilik yalnızlığı sorguluyordum kafamda.
Sessizlik yağmur damlalarının asfaltta çıkardığı sesle bozuldu.
İliklerime kadar hissettim eylül yağmurunu
Sanki Gökyüzü ''SENİ'' siliyordu içimden
Bilmem kaç saat oturmuşum öylece
Gözlerim gelmediğin o yolda...
Sensizlikle baş başayım.
İçimden akıp giden duygularıma bakıyorum.
Bomboş beynim, yüreğim!
Ve sadece o şarkı yankılanıyor kulaklarımda
''Hoşça kal...''
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder