Büyük yanılgılarım var şimdi,
Hesap edemediklerim,
Kalıbına uyduramadıklarım var…
İlk defa ne yapacağımı bilemiyorum,
Seviyorum diyorum içimden,
Korku sarıyor her yanımı,
Sevmiyorum diyorum,
Yalan söylüyorum kendime,
Rabbimin kalbime özenle yerleştirdiği sevgiyi nasıl yok sayarım şimdi,
Seni, yaşadıklarımızı nasıl yok sayarım,
Bir daha asla göremeyeceğim yeşilini nasıl silerim aklımdan,
İnsan kendine nasıl acı çektirebilir bile bile,
Her gün öldüğünü göre göre nasıl yaşayabilir,
Yakıyorum canımı ben, kendi canımı,
Yok diyemiyorum işte,
Unut diyemiyorum,
Desem de unutamıyorum seni, yeşilini…
Yapacaklarımın planını çıkaramıyorum şimdi,
Ne zaman toplasam kendimi yeşilin sarıyor etrafımı,
Korkuyorum gözlerimi kapamaya,
Etraf yemyeşil oluyor,
Yastığa koyuyorum başımı yastık bile sen kokuyor,
Her anımda sen varken nasıl kalıba sığar gelecek günler,
Sensiz zaman akmazken nasıl kurulur gelecek hayalleri,
Dünümde yoktun belki,
Bu günüm de varsın,
Peki ya yarınım da …
Yokluğuna mı katlanacağım şimdi de,
O zaman neden sevdim ki ben seni?
Gideceğini bile bile neden yandım ki?
Sana bağıra bağıra dön diyemeyeceksem,
Neden kalbimi açtım ki sana,
Acı çekmek mi götürecek beni ölüme yokluğun mu?
Karar vermek zaman ister zamansa seni götürmeyi,
Şimdi bedenin gitti ya,
Biliyorum zaman da ruhunu alacak benden,
Peki, ey zaman söyle bana,
Bir beden ne kadar dayanabilir kalbinin gidişine…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder