Uzun zamandır sendin o yalnızlık,
Uzun zamandır sesimi unutmuştum.
Bir iki gündür ufak sesler çıkartmaya başladım sanki,
Arkadaşımdan bir şeyler çalındı kulağıma.
Ben artık unuttu diye düşünürken,
Unutmamışsın öğrendim.
Hayatın getirdiği şeyleri yaşasak da aklındaymışım öğrendim.
Şimdi sen yoksun bende,
Nerede olduğunu da bilmiyorum açıkçası.
Ama garip bir şekilde çıkamıyorsun hayatımdan,
Kısmen seviniyorum buna.
Demek ki her nokta bitiş değilmiş diyorum.
Yeni yazılacak cümleye ön hazırlıkmış.
Doğru şeyleri yaptık zamanında demek ki,
Herkesin aksine tutulucak sözler verdik birbirimize.
Bir gün bana sen nereye gidersen git hayatımdan çıkmayacaksın,
Ben hep seni düşüneceğim demiştin,
Hadi itiraf edeyim inanmamıştım,
Doğruymuş aslında.
Bir kez daha sana ne kadar inanmam gerektiğini kanıtladın bana.
Şimdi sesini duyamıyorum,
Duymak istemiyorum ama aklımdasın.
Senin gibi uzaktan takip ediyorum seni sessiz sedasız.
En iyisi de bu galiba bitirmiyorum bir şeyleri,
Tüketmiyorum hadsizce...
Biliyorum buralardasın,
Bil ki buralardayım ...
DeMa... :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder