İlk defa bu kadar yorgun ruhum,
İlk defa bu kadar kırılgan.
Etrafımdakilerin boş bakışları,
Kahkaha atışları
En önemlisi sesleri yaralıyor bedenimi.
Her seste daha da kanıyorum.
Hadi oradan der dibi bakıyorlar gözlerime.
''İyisin iyisin'' diyen insanlar sarmış dört yanımı.
Ben istermiydim böyle olmayı,
Yere sağlam oturtulmuş dikili taşım derken
Her yani çürümüş bir ağaç olduğunu,
En acı şekilde öğrenmek nasıl bir his bir bilseler.
Ele avuca sığmayan bir kelebek gibiydim ben,
Kahkahalarım inletirdi Ankara sokaklarını.
Dokunmaya çalışanı yakardı bedenim.
Kendi ateşimle yaşardım mutlu mesut.
Her şeyin bir sonu var derler ya hani
Sen bana dokununca anladım.
İlk defa üşüyorum belkide
Soğukluk nedir ilk defa görüyorum
Kendi sonumu kendim getiriyorum
Sana dokununca hissedemiyorum ama
Her yanımı alev almış yanıyorum
İçim öyle soğudu ki,
Kül oluyorum biliyorum ama
Hiçbir şey yapamıyorum
07.02.2011
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder