Heyecandan uzak, silik bir hayat...
Sessiz sedasız yaşıyordum işte,
Sonra günlerden bir gün fark ettim gülüşünü,
Uzaktan samimi bakışını,
Garip bir karın ağrısı peydahlandı bir anda,
Saçlarım uçuştu sanki,
Kokun geldi bir anda burnuma...
Işıklar çaktı beynimde fark ediverdim seni bir anda.
Sonrası malum işte,
Oyun gibiydi sanki,
Kimselere fark ettirmeden gülüşmeler, bakışmalar oyunu.
Bir sabah uyandım ve...
Artık oyun oynamak istemediğimi anladım.
Son kez baktım denizine,
Son kez gülümsedim sana yine kimselere göstermeden,
Oyunun bittiğini sana bile hissettirmeden.
Küçük bir kaçamaktı denizin!!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder