Yoruldum Belki De...

Eskisi gibi değiliz artık,
Sonsuz bir sabır var sanıyordum bende.
Yaptıkların hoşluk gibiydi ''boşluk'' olduğunu anlayana kadar.
Galiba biraz erken geldi aklım başıma,
Ya da ben biraz erken yoruldum belki de...
Mecalim kalmadı savaşmaya,
Hele avuntulara hiç ihtiyacım yok,
Her ilişki de bir şey öğrenirsin demiştin ya
Ben sende ne öğrendiğimi anladım sonunda.
Ben sende yanılgıyı öğrendim,
Güvenip güvenip yıkılmayı öğrendim,
Zorlukları, vurgunları, yalanları sineye çekmeyi öğrendim...
Evin kapısının eşiğindeyim şimdi,
İçeri geri dönsem neler olacağını biliyorum,
Yine aynı yokluk duygusu, yine aynı yorgunluk,
Sabır dilenmeler, kalp kırıklıkları,
Ve yine aynı ''iki kişilik yalnızlık''
Dışarıya doğru bir adım atsam,
Koca bir özgürlük, ruh temizliği,
Yeni başlangıçlar ve sınırsız bir hayat var.
Şimdi bir karar aşamasındayım anlayacağın.
Gitsem mi, kalsam mı bilemedim.
Sen olsan bu duygularda !!!
Gider miydin uçsuz bucaksız yarınlarına,
Yoksa her şeye rağmen kalır mıydın yalanlarla ???